شهید حسین برغشی در یکی از روزهای گرم و سوزان تیرماه سال ۱۳۴۰، در شهر آبادان و در خانواده‌ای مهاجر دیده به جهان گشود. دوران کودکی او با فقر و محرومیت همراه بود. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه اردیبهشت آبادان آغاز کرد، اما به دلیل مشکلات مالی و شرایط نامناسب اقتصادی، ناچار به ترک تحصیل شد و برای کمک به خانواده وارد بازار کار گردید.

با وجود سن کم، به انجام کارهای دشوار روی آورد و مدتی در زمینه نقاشی کشتی‌های نظامی فعالیت کرد. در سال ۱۳۵۲ پدرش را از دست داد و مسئولیت او در قبال خانواده سنگین‌تر شد. در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی نیز مادرش را از دست داد و از آن پس، مسئولیت خانواده را به تنهایی بر عهده گرفت؛ به‌گونه‌ای که برای اعضای خانواده هم نقش پدر و هم نقش مادر را ایفا می‌کرد.

او جوانی زحمتکش، دلسوز و مسئولیت‌پذیر بود. در روزهای مبارزه با رژیم پهلوی، همگام با مردم در راهپیمایی‌ها و حرکت‌های انقلابی حضور یافت و در آرزوی آینده‌ای بهتر برای مردم و کشورش، در مسیر انقلاب گام برداشت.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، هنوز زندگی آرامی شکل نگرفته بود که جنگ تحمیلی عراق علیه ایران آغاز شد و شهر آبادان زیر آتش سنگین دشمن قرار گرفت. او خانواده خود را برای حفظ جانشان به زادگاه پدری در لامرد و نزد اقوام منتقل کرد، اما خود برای دفاع از شهر و مقابله با دشمن به آبادان بازگشت.

وی همراه با مردم مقاوم آبادان، با کمترین امکانات و دستانی خالی در برابر ارتش بعثی ایستادگی کرد. مقاومت و فداکاری مردم آبادان موجب شد این شهر در برابر حملات دشمن پایدار بماند و به اشغال کامل ارتش عراق درنیاید.

سرانجام این رزمنده فداکار در عملیات رمضان، هنگام عبور از موانع مثلثی دشمن، مورد اصابت تیر مستقیم دشمن قرار گرفت و مظلومانه به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

روحش شاد و یادش گرامی باد.