((وصـیت نامه )) بســـــــــمِ الله الرَّحــــمنِ الرَّحـــــــــــــیم بسم رب الشهداء و الصدیقین پدر و مادرم: من راهی را که انتخاب کرده بودم راه خوبیهاست . و به هیچ گونه روی احساسات نبوده است و هدفم فقط الله ، قرآن ، اسلام بوده است و جز این راه دیگر راهی را قبول نکرده ام . و مادرم، من اولین مرتبه است که عازم جبهه نبرد حق علیه باطل می شوم و اگر شهید شدم که انشاالله شهید می شوم ، مادرم : تو خیلی زحمت مرا کشیدی خواهش دارم که من را حلال بکنی ، مادرم ، تو بیشتر از پدر زحمت مرا کشیدی . مادرم : وقتی جنازه من به محل آوردند تو مبادا که ناراحت شوی که خدا اجر شما کم می کند . مادرم : چون کوهی محکم و استوار باش و همیشه در فکر فقیران باش و به آنها کمک کنید و همیشه امام را دعا کنید و تا یک بچه داری در راه خدا بده . مادرم : شما به اهالی دهنو بگو ید که تمام جوانان عزیزشان در راه خدا بدهند . مادرم : تو فکر نکنی که من مرده ام نه این چنین نیست خدا در قرآن می فرماید (( کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده نپندارید بلکه آنان زنده اند و نزد خدا روزی می گیرند )). خلاصه پیامم به اهالی بخصوص جوانان عزیز این است که شما همه و همه بیایید و به جبهه اینقدر جبهه خوب است که انسان عاشورای دیگری میبیند . انشاالله راه مرا ادامه دهید و پدر و مادر به اهالی بگو مرا حلال کنند .والسلام علی باقری