در سال ۱۳۳۸، در محله کریم‌آباد لامرد، در خانواده‌ای اصیل و باایمان دیده به جهان گشود. دوران تحصیل خود را با موفقیت پشت سر گذاشت؛ تحصیلات ابتدایی را در دبستان قطب‌الدین و دوره راهنمایی را در لامرد به پایان رساند.

شوق تجربه و کسب روزی، او را به کشور دبی کشاند. مدتی در آنجا اقامت داشت و پس از اندوختن تجربه‌های فراوان، به زادگاهش بازگشت.

با طلوع سپیده‌دم انقلاب اسلامی و در روزهایی که مبارزه با ظلم و فساد در سراسر کشور گسترش یافته بود، از پادگان ارتش فرار کرد و به صف مبارزان انقلاب پیوست. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به سپاه پاسداران لارستان پیوست و با آغاز جنگ تحمیلی، با اصرار و علاقه فراوان داوطلبانه راهی جبهه شد.

در جبهه، مسئولیت فرماندهی گروه شناسایی را در منطقه آبادان بر عهده گرفت. در جریان یکی از مأموریت‌های شناسایی، به دست نیروهای بعثی اسیر شد. از آن پس، دوران سخت و طولانی اسارت آغاز شد و او ۹ سال و ۶ ماه از عمر خود را در زندان‌های کرکوک، عنبر و موصل در اسارت دشمن سپری کرد و رنج‌ها و شکنجه‌های فراوانی را تحمل نمود.

سرانجام پس از سال‌ها فراق، با بازگشت آزادگان به میهن، او نیز به وطن بازگشت و به آغوش خانواده و زادگاهش رسید؛ اما آثار و عوارض شکنجه‌ها و سختی‌های دوران اسارت، بر جسم رنجور او باقی مانده بود. دیری نپایید که آثار بیماری و جراحات دوران اسارت شدت گرفت و او را برای مدت طولانی راهی بیمارستان کرد.

پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری، سرانجام در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۷۶، در شیراز، بر اثر جراحات و عوارض ناشی از دوران اسارت، دار فانی را وداع گفت و به دیار حق شتافت.

آرامگاه او امروز یادآور خاطرات مردانی است که در سال‌های دفاع از این سرزمین، با ایمان، شجاعت و استقامت در برابر دشمن ایستادند؛ مردانی که سال‌های عمر خود را در راه دفاع از میهن و ارزش‌های انقلاب سپری کردند.

روحش قرین رحمت الهی و یادش گرامی و جاودان باد.