بسمه تعالی

شهید جلیل رضایی، بسیجی فداکار، در سال ۱۳۳۷ در شهر آبادان، در خانواده‌ای مؤمن، متدین و پایبند به ارزش‌های اسلامی دیده به جهان گشود. دوران کودکی خود را در فضایی سرشار از ایمان و معنویت سپری کرد و در هفت‌سالگی وارد مدرسه شد. وی تا کلاس هفتم نظام قدیم به تحصیل ادامه داد، اما پس از آن برای تأمین معاش خانواده، تحصیل را رها کرد و به فراگیری حرفه مکانیکی خودرو پرداخت.

پس از کسب مهارت در این حرفه، حدود پنج سال در شرکت نفت جزیره لاوان مشغول به کار شد. تلاش، سخت‌کوشی و احساس مسئولیت، از ویژگی‌های بارز او در دوران جوانی بود.

هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت اسلامی، جلیل رضایی دوران خدمت سربازی را سپری می‌کرد. با صدور فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (ره) مبنی بر ترک پادگان‌ها، خدمت نظام را رها کرد و به صفوف مردم انقلابی پیوست. او دوشادوش جوانان مبارز در راهپیمایی‌ها و تظاهرات علیه رژیم پهلوی حضور یافت و در پیروزی انقلاب اسلامی نقش‌آفرینی کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و هجوم گسترده ارتش بعث به شهرهای مرزی، آبادان در محاصره دشمن قرار گرفت. با وجود شرایط سخت و ناامنی، شهید جلیل رضایی هرگز حاضر به ترک زادگاهش نشد. او در کنار پسرعموی شهیدش، جمشید رضایی، سلاح به دست گرفت و در آبادان و خرمشهر با شجاعت و ازخودگذشتگی در برابر اشغالگران بعثی ایستاد و در نبردهای تن‌به‌تن، رشادت‌های فراوانی از خود به یادگار گذاشت.

سرانجام در مهرماه سال ۱۳۵۹، در جریان نبردهای تن‌به‌تن خرمشهر، مفقودالاثر شد و تاکنون هیچ‌گونه خبری از سرنوشت یا پیکر مطهر او به دست نیامده است. آخرین صحنه‌های حضور حماسی این رزمنده دلاور را بهروز مرادی، فیلم‌بردار شجاع جبهه، مشاهده و ثبت کرد؛ کسی که خود نیز بعدها به فیض شهادت نائل آمد.

شهید جلیل رضایی، با ایثار، مقاومت و جان‌فشانی در دفاع از آبادان و خرمشهر، نام خود را در شمار شهدای مفقودالاثر دفاع مقدس جاودانه ساخت.

روحش شاد و راهش پررهرو باد.