بِسمِ اللهِ الرّحمنِ الرّحیم وصیت نامه شهید محمود اسدی ( لا حول و لا قوه الا با لله العلی العزیم . کل نفسه ذائقه الموت) هم اکنون که بیاری خداوند متعال عازم جبهه نور علیه ظلمت میباشم وصیتنامه را با زبان سالم آغاز میکنم . وچند کلمه خاطرات خودم را اظها ر میدارم . من محمود اسدی فرزند عبدالله متولد در روستای خوزی بخش لامرد لارستان سالهای خوب و بد ی را گذ راندم و در سن کوچکی زحمات زیادی کشیدم و در سالهای 53 مسافرتهایی به خلیج فارس نمودم و تا سال 57 که به ایران برگشتم و در تظاهرات علیه شاه شرکت داشتم و اکنون با زبان پاک می گویم شهید شدم ،جسدم را ببرند خوزی در منزل خودم تا پدرم و مادرم و برادرانم و نور چشمانم و همسرم بار آخر با بدن شهید شده ام خداحا فظی بنمایند میدانم که نمیتوانید گریه نکنید ولی زینب وار گریه کنید و از برادران سلحشور خوزی که امام را تنها نگذارید و بار مسئولیت را به عهده بگیرید . پسرانم محمد واحمد را میخواهم که به پدر و مادرم احترام داشته باشند و گریه نکنند که دشمن شاد شود . و از برادرانم امید دارم که نور چشمانم را به مدرسه بفرستند که بیسواد نباشند . پس از آنکه بدنم را دفن کردید مجلس فاتحه را فراموش نکنید و از مردم بخواهید که هر کس از من طلب دارد به او بپردازید -. و السلام محمود اسدی