وصیت‌نامه برادر شهید، محمد اکبرنژاد «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» مولای متقیان حضرت علی (ع) می‌فرماید: «اگر هزار بار ضربت به بدن من وارد بشود که در آنجا کشته شوم، بهتر از آن است که در بستر بمیرم.» (پس خدایا مرگ مرا شهادت در راه خود و زیر پرچم اسلام و اولیاء خودت قرار بده). سرور شهیدان حضرت حسین ابن علی (ع) می‌فرماید: «اگرچه دنیا زیبا و دوست‌داشتنی باشد ولی دنیا آدم را به‌طرف خود می‌کشد، اما خانه پاداش الهی خانه آخرت است و خیلی از دنیا بالا، زیبا و عالی‌تر است.» آری، این مال دنیا آخر باید گذاشت و رفت، پس انسان چرا این مال در راه خدا انفاق نکند؟ این بدن‌های ما که آخر می‌خواهد بمیرد، چرا در راه خدا قطعه‌قطعه نشود؟ خداوند منان که همه فرزندان را به رسم امانت به پدر و مادرها سپرده، روزی این امانت را تحویل خواهد گرفت. من در اینجا لازم دانستم سفارشاتی به خانواده و دوستان داشته باشم. البته هنگامی که قرآن و عترت داریم، جای سفارشی برای حقیر نیست؛ فقط می‌توانم بگویم: امر به معروف و نهی از منکر را فراموش نکنید و بدانید که همیشه در محضر خدایید و امامان شاهد اعمال شمایند و حضرت رسول (ص) در همه حال شما را می‌بیند؛ پس چرا در محضر آن‌ها گناه کنیم؟ الان زمان ما زمان حساسی است، زمان غربال شدن انسان‌هاست و ظهور آقا امام زمان (عج) نزدیک است و پیش‌آمدهای قبل از وقوع ظهور نزدیک‌تر. بنابراین خود را آماده کنید برای مبارزه؛ آستین‌ها را بالا کشیده، آماده برای مبارزه با نفس باشید. رهبر عزیزمان را تنها نگذارید و همیشه به فرمان او باشید و از خواندن نماز و قرآن کوتاهی نکنید. ای پدر و مادرم، برادرانم و خواهرانم، سعی کنید همیشه حسین‌وار و زینب‌وار باشید و من دوست دارم که هدف‌های شما اسلام و قرآن و خدمت شما در راه خدا و همکاری‌تان با فقیران و مستضعفین و جنگیدنتان با دشمنان قرآن باشد و باز رفتارتان حسین‌وار و زینب‌وار باشد. ناله و زاری برای شهید نکنید و به فکر قاسم و اکبر‌ها باشید. برادرانم سنگرم را نگذارید خالی باشد و در هرجا و هر مقام که هستید، هدفتان به‌سوی خدا باشد و همان‌طور که سرورم و سالار شهیدان می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُتَكَبِّرِينَ»؛ خداوند متکبران را دوست نمی‌دارد. بر روی قبرم «یا حسین» بنویسید که شاید خداوند به حسین (ع) مرا ببخشد و از همه برای من حلالیت بطلبید و از همه رفقایم طلب بخشش دارم. پیامی به پدرم: پدر، نمی‌دانم با چه حالی و با چه زبانی از شما حلالیت بخواهم. رنج‌ها و زحمت‌های بسیاری برای من کشیدی و مرا به این سن و سال رسانیده‌ای و هیچ‌وقت نگذاشتی قلب فرزندت ناراحت بشود. تو مرا بزرگ کردی، با سخنان گهربارت، درس اخلاق، اسلام و قرآن آموختی. نمی‌دانم جبران زحمات تو را با چه عنوانی پاسخ دهم، ولی پدرم این را یقین بدان (قرآن بخوانید) که هم در این جهان و هم در جهان آخرت نزد امام حسین (ع) روسفید خواهید شد. پس مرا حلال کن پدرم. پیامی به مادرم: مادرم، برای پسرت گریه نکن و بر سر نزن؛ همان‌طور که خودت می‌دانی گریه تو ناراحتی من و خنده و شادمانی دشمن است، بگذار با خوشحالی تو قلب دشمن شکسته شود. خوشحالی شما مشت محکمی است بر دهان شرق و غرب. خوشحال باش که پسرت در ایام جوانی به آرزوی خودش رسید و مهمان شد بر قاسم و علی‌اکبر‌ها و راهشان را ادامه داد و مهمان شد بر بسیجی‌های دانش‌آموز و پاسداران عزیز همچون مختاری، تقوی، راستگو و اکبر‌ها و جهادگر پرتلاش برادر رخشنده. مادر امروز از تو حلالیت می‌خواهیم و از تو می‌خواهیم برای زحمت‌های زیادی که برایم کشیده‌ای، شب‌ها که مرا در سوز سرمای زمستان و گرمای تابستان روی زانویت می‌گذاشتی و از شیره جانت سیرابم می‌کردی و لالایی‌ام می‌گفتی، مرا ببخش و حلال کن. مادر مگو پسرم کجا رفت و چه شد، بگو فدای حسین (ع) شد و ان‌شاءالله در این جهان و در آخرت نزد خدیجه کبری، فاطمه زهرا (س) روسفید خواهی شد و دست از نماز و دعا برای پیروزی رزمندگان برندارید. پیامی به برادران و خواهرانم: ای برادر بزرگوارم، من دوست دارم که شما همیشه کارهایتان و خدمتتان برای رضای خدا و کمک به فقرا باشد و از خواندن نماز و قرآن کوتاهی نکنید. مرا حلال کنید و نگذارید سنگرم خالی گردد، رهبر و امامان را تنها نگذارید، در نمازهایتان در هرکجا که هستید دعا به امام و رزمندگان بکنید. پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: «بزرگان دین من کسانی هستند که حاملین قرآن باشند و همچنین کسانی که شب‌ها بیدار می‌مانند و به عبادت خدا می‌پردازند.» خواهرانم، بزرگترین سنگر شما حجاب است. من برادر کوچک شما همیشه دوست می‌دارم که شماها سنگر حجابتان را حفظ کنید و به جبهه‌ها کمک کنید. برایم گریه و زاری نکنید، حجله‌گاه شادی و رخت دامادیم را ببندید. شما بودید که همیشه با مهربانی‌های بسیار مرا خشنود می‌کردید و باز هم همان‌طور مرا خشنود بکنید و همیشه زینب‌وار رفتار بکنید و از شما حلالیت می‌خواهم. از خواندن قرآن و نماز به‌وقت، کوتاهی نکنید. خداحافظ همه شما باد محمد اکبرنژاد ۱۳۶۷/۲/۱