ویرایش
شهید شیخ حسین رفیعی
۱۳۷۰ - ۱۳۱۶
نام پدر
محمدرفيع
محل تولد
فارس، چاه ورز
سن
53 ساله
تاریخ تولد
۸ شهريور ۱۳۱۶
تاریخ شهادت
۲۱ فروردين ۱۳۷۰
تصاویر
افزودنخاطرات
هنوز هیچ خاطره یا روایتی ثبت نشده است.
ثبت خاطره جدیدفیلمها
افزودنزندگینامه
شهید والامقام در سال ۱۳۱۶، در روستای چاهورز از توابع شهرستان لامرد، در خانوادهای پرجمعیت، متدین و کمبضاعت دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در دامان پدر و مادری مؤمن و زحمتکش سپری کرد و از همان سالهای نخست زندگی، با فرهنگ ناب اسلامی و ارزشهای دینی مأنوس شد. آموزش قرآن کریم را در مکتبخانه روستا فرا گرفت و عشق و ارادت به اهلبیت عصمت و طهارت (علیهمالسلام) از همان دوران در جان و دلش ریشه دواند.
در هفتسالگی قدم به مدرسه گذاشت و پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی، به دلیل علاقه فراوان به علوم و معارف اسلامی، راهی شهرهای لار و سپس شیراز شد و در حوزه علمیه به فراگیری علوم دینی پرداخت. سالهای تحصیل در حوزه، شخصیت علمی، اخلاقی و اجتماعی او را بیش از پیش پرورش داد و زمینهساز سالها خدمت صادقانه به دین و مردم شد.
همزمان با اوجگیری نهضت اسلامی، در کنار مردم انقلابی حضوری فعال در راهپیماییها و حرکتهای مردمی داشت و در مسیر تحقق آرمانهای انقلاب اسلامی از هیچ تلاشی دریغ نکرد. پس از پیروزی انقلاب، به زادگاه خود بازگشت و با احساس مسئولیتی برخاسته از ایمان و تعهد، علاوه بر فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی، تمام توان خود را صرف عمران، آبادانی و رفع مشکلات روستا و منطقه کرد.
او همواره پیگیر مسائل و مطالبات مردم بود و با پشتکاری مثالزدنی، برای توسعه و آبادانی چاهورز و روستاهای اطراف تلاش میکرد. ارتباط مستمر او با مسئولان شهرستان و پیگیری دلسوزانه مشکلات منطقه، موجب شده بود تا به عنوان حلقه ارتباطی مردم چاهورز با مسئولان شناخته شود. روحیه خدمت، مردمداری، تواضع و خستگیناپذیری، از برجستهترین ویژگیهای شخصیتی او به شمار میرفت.
با آغاز جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه جمهوری اسلامی ایران، نقش مؤثری در تبیین اهداف دفاع مقدس و تشویق جوانان به حضور در جبهههای نبرد ایفا کرد و با سخنان روشنگرانه و تبلیغ دینی، بسیاری از جوانان را به دفاع از اسلام و میهن ترغیب نمود. هنگامی که در سال ۱۳۶۷ فرزند برومندش به فیض شهادت نائل آمد، این مصیبت بزرگ، خللی در اراده استوارش ایجاد نکرد؛ بلکه همچون کوهی استوار، صبور و مقاوم ایستاد و با روحیهای مضاعف، خدمت به مردم و انجام وظایف دینی و اجتماعی خود را ادامه داد.
سرانجام، در ۲۱ فروردینماه ۱۳۷۰، در یکی از روزهای پرفیض ماه مبارک رمضان، هنگامی که پس از پیگیری امور اداری و رسیدگی به مشکلات مردم منطقه، از لامرد به سوی چاهورز در حرکت بود، خودروی او هدف حمله اشرار مسلح قرار گرفت و پس از عمری مجاهدت در راه دین، خدمت به مردم و پاسداری از آرمانهای انقلاب اسلامی، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
زندگی سراسر اخلاص، خدمت و مجاهدت او، الگویی ماندگار از تعهد، مردمداری و وفاداری به اسلام و انقلاب است و نام پرافتخارش برای همیشه در حافظه مردم قدرشناس این دیار جاودانه خواهد ماند.
در هفتسالگی قدم به مدرسه گذاشت و پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی، به دلیل علاقه فراوان به علوم و معارف اسلامی، راهی شهرهای لار و سپس شیراز شد و در حوزه علمیه به فراگیری علوم دینی پرداخت. سالهای تحصیل در حوزه، شخصیت علمی، اخلاقی و اجتماعی او را بیش از پیش پرورش داد و زمینهساز سالها خدمت صادقانه به دین و مردم شد.
همزمان با اوجگیری نهضت اسلامی، در کنار مردم انقلابی حضوری فعال در راهپیماییها و حرکتهای مردمی داشت و در مسیر تحقق آرمانهای انقلاب اسلامی از هیچ تلاشی دریغ نکرد. پس از پیروزی انقلاب، به زادگاه خود بازگشت و با احساس مسئولیتی برخاسته از ایمان و تعهد، علاوه بر فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی، تمام توان خود را صرف عمران، آبادانی و رفع مشکلات روستا و منطقه کرد.
او همواره پیگیر مسائل و مطالبات مردم بود و با پشتکاری مثالزدنی، برای توسعه و آبادانی چاهورز و روستاهای اطراف تلاش میکرد. ارتباط مستمر او با مسئولان شهرستان و پیگیری دلسوزانه مشکلات منطقه، موجب شده بود تا به عنوان حلقه ارتباطی مردم چاهورز با مسئولان شناخته شود. روحیه خدمت، مردمداری، تواضع و خستگیناپذیری، از برجستهترین ویژگیهای شخصیتی او به شمار میرفت.
با آغاز جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه جمهوری اسلامی ایران، نقش مؤثری در تبیین اهداف دفاع مقدس و تشویق جوانان به حضور در جبهههای نبرد ایفا کرد و با سخنان روشنگرانه و تبلیغ دینی، بسیاری از جوانان را به دفاع از اسلام و میهن ترغیب نمود. هنگامی که در سال ۱۳۶۷ فرزند برومندش به فیض شهادت نائل آمد، این مصیبت بزرگ، خللی در اراده استوارش ایجاد نکرد؛ بلکه همچون کوهی استوار، صبور و مقاوم ایستاد و با روحیهای مضاعف، خدمت به مردم و انجام وظایف دینی و اجتماعی خود را ادامه داد.
سرانجام، در ۲۱ فروردینماه ۱۳۷۰، در یکی از روزهای پرفیض ماه مبارک رمضان، هنگامی که پس از پیگیری امور اداری و رسیدگی به مشکلات مردم منطقه، از لامرد به سوی چاهورز در حرکت بود، خودروی او هدف حمله اشرار مسلح قرار گرفت و پس از عمری مجاهدت در راه دین، خدمت به مردم و پاسداری از آرمانهای انقلاب اسلامی، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
زندگی سراسر اخلاص، خدمت و مجاهدت او، الگویی ماندگار از تعهد، مردمداری و وفاداری به اسلام و انقلاب است و نام پرافتخارش برای همیشه در حافظه مردم قدرشناس این دیار جاودانه خواهد ماند.
وصیتنامه
وصیتنامه شهید هنوز ثبت نشده است
کتابشناسی
هیچ کتابی درباره این شهید ثبت نشده است.
افزودن کتاب جدیدراهنمای گزارش خطا یا ویرایش
شما میتوانید هر بخشی از اطلاعات این شهید را تکمیل یا تصحیح کنید. برای این کار کافیست روی نشان مداد کنار هر فیلد کلیک کنید.