وصيتنامه دانش آموز شهيد محمود صفرپور فرزند :محمد محل تولد :قطب الدين تاريخ تولد1343/11/1: محل شهادت :شوش تاريخ شهادت 1361/11/2: بســـم رب الشــــهداء و الصـديقین »وًَ قَات لُوا ف ی سَبیل اهلل الَّذينَ يُ قات لُ ونَکُم وَ ال تَعَتدُوا ا نَّ اهللَ ال يُ ح بُّ المُعتَ د ينَ« 1 به مردم مسلمان و همیشه در صحنه می گويم که امام اين رهبر که امید ما و مستضعفان جهان است را مانند مردم کوفه که حسین )ع( را تنها گذاشتند، امام را تنها نگذاريد که اين پیرمرد بود که اسالم را زنده کرد. خداوندا! در موقعيتی قرار گرفته ام که این جبهه از مدرسه واجب تر است. خداوندا! مرا در ياری نمودن به اسالم عزيز، کمک کن تا دَين خويش را ادا نمايم. خداوندا! تو می دانی که ضعیف تر از آنم که بتوانم خدمتی به اسالم بنمايم. لیکن جسمی ناتوان در اختیار دارم که البته در اختیار توست. ای کسانی که مرا می شناسید! اگر من لیاقت شهادت نصیبم شد، برای من شب های جمعه دعای کمیل و شب های چهار شنبه دعای توسُّل بخوانید. واقعا اين دعاها بود که اسالم و انقالب را پیروز کرد. ای پدر و ای مادر! می دانم اگر شربت شهادت نصیب من کرد، برای شما خیلی سخت است. ولی مادر! بدان که اسالم به ما احتیاج دارد. و بدان که اگر من مسلمان و تو مادر مسلمان برای اسالم خدمت نکنیم، چه کسی می خواهد برای اسالم خدمت کند. و اگر من شهید شدم برای من گريه نکن زيرا از گريه تو دشمن اسالم و قرآن و انقالب و امام خمینی خوشحال می شوند. و از تو می خواهم جسدم ]را[که می بینی، دست به طرف اهلل بلند کن و بگو اين هديه ناقابل و ناچیز من بپذير. مادر! برای من ناراحتی به خود راه ندهید. زيرا ما يک امانتی بیش، پیش شما نیستیم. و قرآن فرموده »انا هلل و انا الیه راجعون« ما همه از توايم و به سوی تو باز خواهیم گشت و هر کس مرا آفريد آنهم از تو خواهد گرفت. اآلن که وصیت نامه ام می نويسم، دردل سنگر )کارون( نشسته ام و معجزه ها را با چشم می بینم. خدايا! خدايا! تو را به جان مهدی تا انقالب مهدی خمینی را نگه دار