انـــــا لله وانـــا الیه راجـــــعون با نام الله وصیت نامه ام را شروع می کنم . با درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی و شهیدانی که در راه اسلام عزیز خون پاک خود را نثار نمودند وصیتم را از همین لحظه به پدر و مادرم وبرادران وخواهران وهمسرم وعمویان ودائیان وخویشاوندان محترم اعلام می کنم . من که این راه مقدس را انتخاب نموده ام . چنانچه در این راه سعادت شهادت نصیبم شد شما برایم سوگواری نکنید وجوانهایتان را به راه اسلام عزیز هدایت کنید وبه فرموده امام عزیزمان واین حسین زمان فرزندانتان را برای دفاع از اسلام عزیز به جبهه های نور بر علیه ظلمت هدایت کنید . بار نصیحتم را تکرار می کنم .پدر ومادرم وبرادرانم وخواهرانم وهمسر مهربانم گویا نصیب نبوده که من خدمتگذار شما باشم مرا حلال کنید وپیش مردم مرا سر راز نمایید واگر شهید شدم مرا در گلزار شاهزاده عبدالله دفن کنید واز صمیم قلب وصیت می کنم به دوستان و رفقای عزیزم که همیشه با هم بودیم مرا حلال کنید و این راه مقدس را تا رمقی در بدن دارید ادامه دهید تا ریشه صدام وصدامیان جنایتکار و تمام ابر قدرتهای شرق و غرب ریشه کن شود . باز هم وصیت می کنم به پدر ومادرم که بسیار زحمت من کشیده اید مرا حلال کنید وخواهش دارم که بجای گریه وزاری (با حمد وسوره ) روح مرا شاد نمایید . ومرا همچون دیگر جوانان عزیزی که در راه اسلام شهید شده اند حساب نمایید و همیشه صبر و شکیبائی را اتخاذ کنید. (والسلام _ محمود باقری _1/6/1365)