وصیت نامه شهید محمد رضا مبرز به نام خدا با نام تو شروع می کنم و با نام تو قدم برمی دارم و برایرضای تو کار می کنم و حرفی جز تو در دل نمی پرورانم . بار خدایا تو را شکر می کنم که من را آفریدی به من دست و پا ، عقل و هوش عطا کردی و باز هم سپاس تو را که مرا طوری بار آوردی که راه حق را بشناسم و به آن راه قدم بگذارم و باز تو را شکر که مرا در چنین برهه از زمان قرار دادی و بهترین نعمتها را یعنی وجود امامی پیامبر گونه برای ما فرستادی . اکنون می بینم که اسلام به من نیاز دارد امام مرا خوانده که به جبهه بروم با رضا و میل و با شور و شوقی وصف ناپذیر عازم جبهه ها هستم می روم تا دین بزرگی که برگردن دارم انجام دهم و برای اسلام حافظی اگر چه کوچک باشم و برای دفاع از شرف و ناموس اسلامی خدمتی کرده باشم . پدر و مادر بدانید حال که به جبهه می روم وپای در چکمه کرده ام و اسلحه بدست گرفته ام و آماده ام تا سینه کثیف دشمن که پر از کینه برای اسلام است نشانه بگیرم می روم که برای هوای نفسانی و هدف دنیایی و نه برای خود نمائی بلکه به خاطر صدور انقلاب و برای احیاء دینم و همچنین ادای دین بزرگی که بر گردن من گذاشته شده است . می روم تا به ندای امام جواب لبیک گفته باشم و به دستور اسلام که هرگاه برای اسلام خطری باشد به پا خیزید عمل کرده باشم و شما پدر و مادرم اگر خدا نصیب کرد و شهید شدم مرا حلال کنید و از شما می خواهم که اصلاً در مرگ من بی تابی نکنید و این را بدانید که فرزند تان راه خودش را شناخته و اصلاً برای من گریه نکنید و به حال آن کسانی گریه کنید که هنوز نتوانسته اند راه اصلی را بشناسند و به جبهه قدم بگذارند و اگر جسد من به دستتان رسید مرا در قبرستان شاه حسن دفن کنید تا در جوار دیگر همرزمانک آسوده خاطر بخوابم و سفارشی که به دوستان و اقوام دارم این است که امام را تنها نگذارند به حرف روحانیت جامه عمل بپوشانید و مسئله جنگ و جبهه را فراموش نکنید و باز هم می خواهم که مرا حلال کنید . خدایا ، خدایا تا انقلاب مهدی امام را نگهدار . خدمتگذار اسلام محمد رضا مبرز 14/12/1362