بسم الله الرحمن الرحيم « وَلا تَحسَبَنَّ الذينَ قُتِلُوا فِي سَبيلِ اللهِ اَمواتاً بَل اَحيَاءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقُونَ» با سلام و درود به رهبر كبير انقلاب و با سلام به امت شهيد پرور؛ وصيتم را شروع مي كنم. آنقدر به جبهه مي رو م، مي جنگم تا كشته شوم. اي جوانان نكند در رختخواب ذلت بميريد كه حسين ( ع ) در ميدان نبرد شهيد شد . اي جوانان مبادا در غفلت بميريد كه علي در محراب عبادت شهيد شد و مبادا در حال بي تفاوتي بميريد كه علي اكبر حسين در راه حسين ( ع ) با هدف شهيد شد. اي مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيري كنيد كه فردا در محضر خدا نمي توانيد جواب زينب (س) را بدهيد كه تحمل 72 شهيد را نمود. همه مثل خاندان وهب جوانانتان را به جبهه هاي نبرد بفرستيد و حتي جسد آنها را تحويل نگيريد. زيرا مادر وهب فرمود:« سري را كه در راه خدا داده ام پس نمي گيرم.» برادران! استغفار و دعا را از ياد نبريد كه بهترين درمانها براي تسكين دردهاست و هميشه به ياد خدا باشيد و در راه او قدم بر داريد و هرگز دشمنان بين شما تفرقه نيندازند و شما را از دست روحانيت متعهد جدا نكنند كه اگر چنين شد روز بدبختي مسلمانها و روز جشن ابرقدرتهاست. حضورتان را در جبهه هاي حق عليه باطل ثابت نگه داريد. در امام بيشتر دقيق شويد و سعي كنيد عظمت او را بيابيد و خود را تسليم او سازيد و صداقت و اخلاص خود را همچنان حفظ كنيد. اگر فيض شهادت نصيبم گشت آنان كه پيرو خط امام خميني نيستند و به ولايت او اعتقاد ندارند، در تشييع جنازه ام حاضر نشوند. اما باشد كه دماء شهدا آنان را متحول سازد و به رحمت الهي نزديكشان كند. سلام مرا به رهبر عزيز برسانيد و بگوييد تا آخرين قطره خونم سنگر اسلام را ترك نخواهم كرد و با خدا پيمان مي بندم كه در تمام عاشوراها و تمام كربلاها با حسين ( ع ) همراه باشم و سنگر او را خالي نكنم. تا هنگامي كه همه احكام اسلام در زير پرچم اسلامي امام زمان ( عج ) به اجرا در آيد و اگر شهيد شدم مرا در گلزار شهداي شمالي دفن نماييد . شهيدم من شهيدم من به كام خود رسيدم من حلالم كن ايا مادر! كه من رفتم نمي آيم خدايا! خدايا! تا انقلاب مهدي حتي كنار مهدي، خميني را نگهدار 12 / 11 / 1364 جانباز روح الله غلامعلي رضاييان